ตัววิ่ง

. ยินดีต้อนรับเข้าสู่เรื่องราวเกี่ยวกับภาษาไทย ของครูสมถวิล .

วันเสาร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ร้อยกรองเรื่องศิษย์

ศิษย์
            รอยอาลัยในแววตาก่อนลาจาก  
ภาพเธอพรากพร่าเลือนเหมือนความฝัน
ยิ้มเธอเศร้าเคล้าน้ำตารอยจาบัล                       
ภาพวันนั้นยังตรึงจิตติดในใจ
            เธอเป็นเด็กเด็กสาวคราวแรกรุ่น          
งามละมุนแก้มชมพูดูแจ่มใส
ปากเอ่ยเอื้อน ครูขาทำอย่างไร                      
ขอคำไขพอหายข้องปองรักเรียน
            ทุกทุกวันเห็นเธอหมั่นอ่านหนังสือ      
คอยฝึกปรือขยันหมั่นอ่านเขียน
มีน้ำใจช่วยครูได้ไม่แวะเวียน                          
เธอพากเพียรเป็นเด็กดีมีน้ำใจ
            วันผ่านเคลื่อนเดือนล่วงดาวดวงน้อย  
ก็เลื่อนลอยลับตาพาจิตไหว
เห็นเธอบ้างห่างห่างจากคลองนัยน์                 
เธอห่างเหินหายไปจากคลองตา
            เธอขาดเรียนไปเที่ยวบ้างอย่างที่รู้        
คนเป็นครูคงตามคอยถามหา
ทั้งซักไซ้ไล่เลียงเธอเถียงมา                           
จะถามมากทำไมหนาอย่ายุ่งเลย
            วิญญาณครูจึงสะท้อนถอนสะอื้น        
ดาวตกพื้นแตกกระจายได้เฉลย
วันที่รู้เธอมาหาผิดกว่าเคย                               
อวบอ้วนเผยใจครูคว่ำช้ำกมล
            จึงอาลัยดาวดวงน้อยลอยลับแล้ว        
แก้วก่ำแก้วกี่ดวงที่ร่วงหล่น
สังคมแหลกแตกสลายใครทุกข์ทน                 
ศิษย์กี่คนจะเซ่นร่างสังคมนี้

                                                                                    บงกชถวิล

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น